Chciałbym przeprosić liczne grono słuchaczy za moją niską aktywność. Postaram się poprawić w najbliższym czasie. Obiecywania te są o tyle szczere że dziś skończyłem zasadniczą sesje egzaminacyjną. Tym samym chciałbym zapoczątkować cykl postów opisujących przedmioty na które miałem przyjemność uczęszczać podczas semestru zimowego. Tytuł posta zawierać będzie oryginalną nazwę przedmiotu. W treści natomiast opisze pokrótce czym tak naprawdę zajmowaliśmy na takich czy innych zajęciach. Kolejność zamierzam ustalić wg kolejności egzaminów w sesji.
Jak wynikało z planu zajęć wersji nr 1, wykłady z 5 przedmiotów wybieralnych powinny były się zakończyć jeszcze w grudniu. Lecz w praktyce wyglądało to trochę inaczej. Zajęcia się czasami nie odbywały z powodu nieobecności prowadzących, o czym byliśmy informowani kilka dni wcześniej w formie nowego rozkładu zajęć (PDF na maila). Zatem całkowita lista różnych wersji ustaliła się w liczbie 14. Ale ostatnia wersja zawierała już wszystkie terminy egzaminów. Jednym z nielicznych wykładów który terminowo zakończył się jeszcze w grudniu właśnie był tytułowy Concrete.
Zakres wykładanego materiału był podzielony na dwie dość różne części. Każdą część wykładał inny wykładowca. Jako pierwszego poznaliśmy profesora Jacky Mazars’a. Na początku zarysował dobrze nam znane właściwości betonu a następnie zajął się zagadnieniami mechaniki zniszczenia betonu. Akurat tak się złożyło że Jacky jest twórcą tzw modelu Mazars’a. Ten model zniszczenia betonu jest popularny we Francji, powodem jest dość łatwe sformułowanie oraz potwierdzone wyniki eksperymentalne. Jako że mieliśmy kontakt z naukowcem którego imię zapewne zapisze się w historii zniszczenia betonu, nie było mowy o jakichś niejasnościach dotyczących teorii zagadnienia. Zastosowania swojej modelu Jacky również pokazał na przykładzie metody elementów skończonych.
Drugim wykładowcą był Panagiotis Kotronis – młody grek o bardzo energicznym usposobieniu. Jego część wykładów można w uproszeniu nazwać teorią plastyczności. Zajmowaliśmy się modelami zniszczeń plastycznych oraz hipotezami wytężeniowymi. Poznaliśmy kilka nowych hipotez adekwatnych do zachowania się plastycznego betonu. Na ostatnich zajęciach zobaczyliśmy modelowanie konstrukcji betonowych narażonych na obciążenia sejsmiczne.
Egzamin odbył się 6 stycznia. Dostaliśmy dwa zestawy pytań: z mechaniki zniszczenia oraz z teorii plastyczności. W obydwu zestawach były zarówno zagadnienia teoretyczne oraz zadania do rozwiązania. Dodatkowo w części z mechaniki zniszczenia znalazł się naukowy artykuł który należało streścić oraz wyciągnąć konkluzję z wybranego paragrafu. Na to wszystko było przeznaczone 120 minut. Niestety czasu nam brakowało i oddawaliśmy kartki dopisując ostatnie słowa streszczenia. Na egzaminie były dozwolone wszelkie materiały oraz kalkulatory.
Ogólne wrażenie po tym przedmiocie mamy pozytywne. Dość ciekawy materiał, ale sporo zagadnień do nauczenia się na egzamin. Ciekawym doświadczeniem było poznać obydwu prowadzących. Nawet przymierzałem się początkowo do pisania pracy dyplomowej u Pano lecz niestety wyjechał na badania do Belgii. Reasumując, mogę ten przedmiot polecić jako spojrzenie zupełnie z innej strony na mechanikę betonu. Studenci Politechniki Krakowskiej po swoich bogatych doświadczeniach w wykonywaniu projektów z konstrukcji betonowych będą mogli rozszerzyć swoją wiedzę o mechanikę zniszczenia betonu oraz plastyczne zachowanie się betonu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz